Medial girişimle doğuştan kalça çıkığı tedavisinin uzun dönem sonuçlarının değerlendirilmesi


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İZMİR TEPECİK SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2025

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: AHMET AKYOL

Danışman: Haluk AĞUŞ

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

ÖZET Amaç: Bu çalışmanın amacı, gelişimsel kalça displazisi (GKD) tanısı alarak modifiye medial açık redüksiyon yöntemiyle, modifiye bir teknik kullanılarak tedavi edilen hastaların uzun dönem klinik ve radyolojik sonuçlarını değerlendirmektir. Özellikle, preoperatif dönemde kullanılan Tönnis ve International Hip Dysplasia Institute (IHDI) sınıflama sistemlerinin bu sonuçlar üzerindeki etkilerini karşılaştırılarak, klinik kullanıma yönelik öngörü kabiliyetleri analiz edilmiştir. Aynı zamanda, modifiye medial girişim tekniğinin uzun vadeli etkinliği ve güvenilirliği sorgulanmış; orta ve uzun dönem izlem verileri ışığında, cerrahiye bağlı gelişebilecek komplikasyonların görülme sıklığı ve bu komplikasyonların hastaların klinik/radyolojik sonuçları üzerindeki etkisi irdelenmiştir. Gereç ve Yöntem: 1994–2004 yılları arasında kliniğimizde modifiye medial açık redüksiyon uygulanan, en az 6 yıllık takibi bulunan, 47 hastaya (toplam 59 kalça) ait dosyalar retrospektif olarak incelenmiştir. Hastalar, preoperatif dönemde Tönnis ve IHDI sınıflama sistemlerine göre evrelendirilmiş; postoperatif takiplerde asetabular indeks, Sharp açısı, CE açısı, Reimer indeksi ve Severin radyolojik ile McKay klinik değerlendirme kriterleri kullanılmıştır. Ayrıca avasküler nekroz (AVN) oranlarında Kalamchi-MacEwen sınıflama sistemi kullanılmıştır. Elde edilen veriler, istatistiksel analizlerle karşılaştırılmış; farklı yaş, cinsiyet, ameliyat yaşı ve takip süresi grupları arasında farklar değerlendirilmiştir. Bulgular: Ortalama takip süresi 17 yıl 2 ay, son kontrol yaşı ise 18 yıl 2 ay olarak bulunmuştur. Tüm kalçaların %86,4'ünde Severin sınıfı 1-2 olarak değerlendirilen radyolojik mükemmel sonuçlar saptanmıştır. McKay klinik değerlendirmesinde %89,8 oranında mükemmel sonuç elde edilmiştir. AVN oranı %23,7 olup, en sık Tip 2 ve 3 görülmüştür. IHDI 4 evresindeki kalçalarda AVN gelişimi anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (p 0,05). Sonuç: Modifiye medial açık redüksiyon, uygun cerrahi teknikle uygulandığında GKD tedavisinde uzun vadede başarılı klinik ve radyolojik sonuçlar sağlayabilmektedir. IHDI sınıflaması, daha geniş yaş grubuna uygulanabilirliği ve AVN gelişimini öngörebilme kapasitesi ile Tönnis sınıflamasına göre daha avantajlı görünmektedir. Ancak her iki sınıflamanın da postoperatif sonuçları öngörmede sınırlı olduğu görülmüştür. Bu nedenle bireysel hasta değerlendirmesi ve cerrahi titizlik, başarılı sonuçlar için belirleyici olmaya devam etmektedir. Anahtar Kelimeler: Gelişimsel kalça displazisi, modifiye medial açık redüksiyon, IHDI sınıflaması, Tönnis sınıflaması, uzun dönem takip, radyolojik değerlendirme, klinik sonuçlar, avasküler nekroz, CE açısı, asetabular indeks, Severin, McKay.