İdiyopatik parmak ucu yürümesi olan çocuklarda gastroknemius kas yapısının elastografi ile değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL FATİH SULTAN MEHMET SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: SUDE TÜRKYILMAZ
Danışman: Pınar AKPINAR
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Parmak ucu yürümeye neden olan veya bu yürüyüş paterni ile ilişkili herhangi bir tıbbi neden bulunamaması durumunda idiyopatik parmak ucu yürüme (İPY) tanısı koyulur. Literatürde, İPY'li çocuklarda gastroknemius (GK) aşil kompleksinin mimarisinde ve kas biyopsilerinde normal yürüyen çocuklara kıyasla çeşitli farklılıklar tanımlanmıştır ancak bu değişikliklerin radyolojik yöntemlerle değerlendirilmesine yönelik veriler sınırlıdır. Bu çalışmanın amacı, İPY'li çocukların ve normal yürüyen akranlarının GK kası ve aşil tendonunu Shear-Wave Elastografi (SWE) ile değerlendirerek karşılaştırmak ve bu sayede bu yürüme paterninin kas iskelet sistemine etkilerinin daha iyi anlaşılmasına katkı sağlamaktır. Gereç ve Yöntemler: Çalışmamıza prospektif olarak 4-12 yaş aralığında 23 İPY tanılı ve kontrol grubu olarak 23 normal yürüyen sağlıklı çocuk dahil edilmiştir. Tüm çocukların demografik verileri kaydedilmiş, klinisyen tarafından ayak bileği eklem hareket açıklıkları (EHA), Parmak Ucu Yürüme Şiddet Skalası, Ayak Postür İndeksi, Lunge testi ve fizik muayene bulguları değerlendirilmiştir. Daha sonra radyoloji hekimi tarafından medial gastroknemius (MGK) uzunluğu, kalınlığı, aşil uzunluğu ultrasonografi (USG) ile ölçülmüştür. SWE ölçümleri MGK kasında ve aşil tendonunda 3 farklı ayak pozisyonunda (pasif dorsifleksiyon, nötral, pasif plantar fleksiyon) yapılmıştır. Bulgular: İki grubun MGK uzunluğu ve kalınlıkları arasında istatistiksel anlamlı fark bulunmamıştır (p=0,072 ve p=0,333). Aşil uzunluğu İPY grubunda istatistiksel olarak anlamlı düşük bulunmuştur (p=0,040). SWE ile MGK'da ayak bileği pasif dorsifleksiyon, nötral ve pasif plantar fleksiyonda iken ve aşil tendonunda aynı pozisyonlarda yapılan ölçümlerde istatistiksel anlamlı fark görülmemiştir (sırayla p=0,826, p=0,792, p=0,510, p=0,187, p=0,182, p=0,725). SWE ile İPY'li çocuklar içinde <10° altında dorsifleksiyon açısına sahip grubun MGK'da ayak bileği dorsifleksiyonda iken yapılan ölçümlerinin kontrol grubundan istatistiksel olarak anlamlı yüksek değerlere sahip olduğu görülmüştür (p= 0,001). Sonuç: Bulgularımız SWE'nin ayak bileği dorsifleksiyon açısı kısıtlı İPY'li çocuklarda normal yürüyen çocuklara kıyasla farklılıkları göstermede kullanışlı olabileceğini göstermektedir. SWE, İPY'li çocukların takibinde kas yapılarını değerlendirerek uygun tedavi protokolleri planlanmasına katkı sağlayabilir. Anahtar sözcükler: İdiyopatik parmak ucu yürüme, Shear Wave Elastografi, gastroknemius, aşil tendonu.