Lokal ileri serviks kanserinde prognostik önemi olan biyobelirteç değerlerine dayalı yeni skorlama sistemi ile nükslerin predikte edilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL PROF. DR. CEMİL TAŞÇIOĞLU ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: GİZEM COŞGUN
Danışman: Berna YILDIRIM
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Serviks kanseri nedeniyle küratif kemo-radyoterapi uygulanan hastalarda nükssüz sağkalım ve genel sağkalımı öngörmesi düşünülen biyokimyasal parametrelerin araştırılması, böylece tedavi öncesi yüksek riskli hastaların daha doğru öngörülebilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Lokal ileri serviks kanseri tanısı ile kliniğimizde 2015-2020 yılları arası küratif kemo-radyoterapi tedavisi alan 132 olgunun, tedavi başlangıcındaki hematolojik parametreleri ve görüntüleme bulguları retrospektif olarak incelenmiştir. Takiplerde lokal bölgesel nüks, uzak metastaz ve genel sağkalımları analiz edilmiştir. Tedavi yanıtı ve sağkalıma etki eden faktörler tek ve çok değişkenli analizlerle tespit edilmiş ve sağkalım olasılıkları nomogram ile tahmin edilmiştir. Bulgular: Çalışmamızda 132 olgu değerlendirilmiş olup ortalama takip süresi 42 (6-180) aydır. Olguların %95,5' i FIGO Evre IIB ve üstü olup tüm olguların 5 yıllık genel sağkalım ve hastalıksız sağkalım oranları sırasıyla %73,5 ve %75,8 olup literatür ile uyumludur. Lokal bölgesel yinelemesiz sağkalım (LBYS) için FIGO evresi, metastatik pelvik lenf nod (LN) sayısı, tedavi yanıtı, trombositoz varlığı hem tek hem de çok değişkenli analizlerde istatistiksel anlamlı bulunmuş ve nomogramımızda kullanılmıştır. Bunlara ek olarak tedavi öncesi Hb düzeyinin düşüklüğü tek değişkenli analizlerde anlamlı çıkmış, ayrıca hem hastalıksız sağkalım (HS) hem de genel sağkalım (GS) için prognostik önemi olduğundan LBYS tahmini için de nomograma eklenmiştir. GS üzerinde tek ve çok değişkenli analizlerde prognostik önemi olan faktörler, FIGO evresi, para-aortik lenf nod metastazı varlığı, uygulanan toplam EQD2 dozu ve tedavi yanıtı olarak tespit edilmiş, bu faktörler ile GS nomogramı oluşturulmuştur. Her iki nomogramın da sağkalımları tahmin etme uyumluluk indexi FIGO evrelemesinden yüksek bulunmuştur. Sonuç: Küratif kemo-radyoterapi tedavisi alan lokal ileri serviks kanserli hastalarda hem görüntüleme hem de biyokimyasal parametreler birlikte kullanılmış olup bildiğimiz kadarıyla bu parametrelerin birlikte kullanıldığı literatürdeki ilk çalışmadır. Başlangıçta hastaların sağkalım sonuçları tahmin edilerek adjuvan kemoterapi eklenmesi, radyoterapi alanının genişletilmesi veya doz arttırılması gibi ek tedavi seçenekleri kişiselleştirilerek daha iyi onkolojik sonuçlar sağlanabilir. Anahtar Kelimeler: lokal ileri serviks kanseri, prognoz, risk modeli, nomogram, eş zamanlı kemo-radyoterapi