Diyabetik nefropatili Tip-2 diyabetes mellitus tanılı hastaların KDİGO-2012 kronik böbrek hastalığı evresine göre tiroid fonksiyonlarının değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL HAYDARPAŞA NUMUNE SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MEHMET FEHİM DOĞRU
Danışman: Funda Müşerref TÜRKMEN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: DN, artan sayıda hastanın son dönem böbrek yetmezliği geliştirmesinden dolayı önemli bir mikrovasküler komplikasyondur. DN diyabetli hastalarda önemli mortalite ve morbidite nedenidir. DM tanılı hastalarda %60-70 mortalite, morbidite nedeni KVO olup, DN varlığı artmış kardiyovasküler riski gösterir. DN erken dönem tanı ve tedavi ile önlenebilir ve yavaşlatılabilir. Biz bu çalışmamızda ötiroid Tip2DM tanılı hastalarda mikroalbüminüri, proteinüri ve GFH ile tiroid fonksiyon testlerinin ilişkisini değerlendirerek; tiroid fonksiyon testlerinin DN tanısında ek bir biyobelirteç olup olmadığını araştırdık. Gereç ve Yöntem: Retrospektif olarak tasarlanan çalışmamıza 01.01.2015- 01.07.2019 tarihleri arasında, SBÜ Haydarpaşa Numune SUAM'a bağlı İç Hastalıkları, Nefroloji ve Endokrinoloji poliklinik ve servislerine başvuran, hastane otomasyon sisteminde verilerine ulaşılabilen Tip2DM tanılı 247 hasta alındı. Kontrol grubu olarak 82 sağlıklı kişi seçildi. Hastalar KDİGO-2012 KBH evrelemesi baz alınarak, GFH ve albüminüri düzeylerine göre G1, G2, G3, G4, G5 ve A1, A2, A3 olarak gruplandırıldı. Çalışmaya 18-75 yaş arasında ve en az 5 yıldır Tip2DM tanısı olup sekonder diyabet düşünülmeyen, DN dışında böbrek hastalığı olmayan, gebe olmayan, enfeksiyonu, inflamatuar hastalığı olmayanlar ile tiroid metabolizmasını etkileyen ilaç kullanmayanlar dahil edildi. Veri analizi ve istatistiksel analizler için IBM SPSS Statistics 22 (IBM SPSS, Türkiye) programı kullanıldı. Bulgular: Çalışmaya katılan hastaların yaş ortalaması 58,37±10,42 yıldır. Hastaların % 56,3'ü (n=139) kadın, % 43,7'si (n=108) erkektir. Tip2DM tanılı hastaların TSH ortalaması 1,69±1,07 uIU/ml, sT3 ortalaması 2,47±0,51 pg/ml, sT4 ortalaması 1±0,14 ng/dl, sT3/sT4 oranı 2,50±0,56, BUN ortalaması 22,42±22,13 mg/dl, kreatinin ortalaması 1,77±1,74 mg/dl, eGFR ortalaması 62,68±33,11 mL/dk/1,73m², AAO ortalaması 971,43±1676,09 mg/g kreatinin saptandı. sT3 ve X sT3/sT4 oranı ile yaş, BUN, kreatinin, AAO arasında istatistiksel olarak anlamlı negatif korelasyon saptandı. sT3 ile eGFR arasında ise istatistiksel olarak anlamlı pozitif korelasyon saptandı. Sonuç: DN erken tanı ile önlenebilir ve yavaşlatılabilir bir komplikasyondur. Ülkemizde 5 yılı aşkın Tip2DM tanılı hastalarda DN sıklığı yüksek görünmektedir. Bu nedenle hastalar ilk tanı anından itibaren böbrek fonksiyonları açısından yıllık tarama programına alınmalıdır. DN'de KBH evresi ilerledikçe sT3 ve sT3/sT4 oranları istatiksel olarak anlamlı düşüyordu. Bu nedenle Tip2DM hastalarda düşük sT3 ve sT3/sT4 oranları, hem DN erken tanınması, hem de artmış kardiyovasküler hastalığı gösteren bir biyomarker olabilir. Bu konuda daha geniş kontrollü çalışmalara gereksinim vardır. Anahtar kelimeler: Diyabetik nefropati, serbest T3, serbest T3/serbest T4 oranı, Tip 2 Diabetes Mellitus (Tip2DM)