Akut koroner sendrom ile başvuran hastalarda atriyal fibrilasyonun kontrast nefropatisi gelişimi üzerine etkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL BAĞCILAR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: TUĞBA AKBAŞ ŞİMŞEK
Danışman: Numan GÖRGÜLÜ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Akut koroner sendrom günümüzde önemli mortalite ve morbidite nedenlerinden biridir. Koroner anjiyografi akut koroner sendrom tanı ve tedavisinde kullanılan önemli bir yöntemdir ve işlem esnasında kullanılan kontrast maddelere bağlı kontrast madde nefropatisi gelişebilmektedir. Atrial fibrilasyon (AF) en sık görülen ve sıklığı yaşla artan kronik taşiaritmi olup yüksek mortalite ve morbidite ile ilişkilidir. Atrial fibrilasyon KMN ilişkisine yönelik literatürde çelişkili sonuçlar içeren çalışmalar mevcuttur. Biz bu calışmamızda AKS nedeniyle PKG uygulanan hastalarda AF'nin KMN gelişimi üzerine olan etkisini araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda Nisan 2017-Haziran 2018 yılları arasında acil servise başvuran ve AKS tanısı alan 4800 hastanın dosyası retrospektif olarak incelenmiştir. Bilinen ciddi kapak hastalığı hikayesi olanlar, diyaliz tedavisi görenler, KAG sonrası ilk 72 saat içerisinde koroner by-pass cerrahisi yapılan hastalar, nefrotoksik ilaç kullanımı öyküsü olanlar ve kroneranjiografi öncesi veya sonrası 72 saat içinde 2. radyokontrast madde maruziyeti olanlar dışlandıktan sonra geriye kalan 2845 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. KMN radyokontrast maddeye maruz kalındıktan 48-72 saat sonra gözlemlenen, serum bazal kreatinin seviyesinde %25 veya 0.5mg/dl'lik artış olarak tanımlanmıştır. Bulgular: Hastalar KMN gelişimine göre 2 gruba ayrıldı. Hastaların %20,91 'inde (n=595 hasta) KMN saptandı. KMN gelişen hastalardaki yaş ortalaması 64,18 1±12,39 olup KMN gelişmeyenlere göre anlamlı olarak daha fazla saptandı (p=<0,0001). Mehran risk skoru ortalaması 6,56±5,15, CHADSVASC skoru ortalaması 2,23±1,74 olup KMN gelişmeyenlere göre anlamlı olarak daha fazla saptandı (p=<0,0001). KAG esnasında kullanılan KM miktarı ortalaması 215±88ml olup KMN gelişenlerde anlamlı olarak daha fazla saptanmıştır (p=<0,001). Hastaların ortalama LVEF değerinin 45±10 olup KMN gelişenlerde anlamlı olarak daha düşük saptanmıştır (p=<0,001). Çok değişkenli regresyon analizinde AF'si olan hastalarda KMN gelişimi 1.7 kat artmıştır (%95 CI, 1.09-2.9). EF'si yüksek olan hastalarda KMN gelişimi azalmıştır (%95 CI, 0,96 – 0,98). ST elevasyonlu MI geçiren hastalarda KMN gelişimi 2.6 kat artmıştır (%95 CI, 1.99-3.45). Sonuç: AKS hastalarında başvuru anındaki ritmin atrial fibrilasyon olması KMN gelişim riskini arttırır. ST yükselmeli MI ile başvurması ve hastaların düşük EF'li olması da KMN gelişimini predikte ettiren faktörler arasında saptanmıştır. Anahtar kelimeler: Atrial fibrilasyon, ST yükselmeli MI, KMN