Post-STEMI Hastalarında İmplante Edilebilir Kardiyoverter- Defibrilatör İmplantasyon Zamanlamasının Karşılaştırılması: Geriye Dönük Ventriküler Aritmik Analiz
MN Kardiyoloji, cilt.30, sa.4, ss.117-123, 2023 (TRDizin)
- Yayın Türü: Makale / Tam Makale
- Cilt numarası: 30 Sayı: 4
- Basım Tarihi: 2023
- Dergi Adı: MN Kardiyoloji
- Derginin Tarandığı İndeksler: TR DİZİN (ULAKBİM)
- Sayfa Sayıları: ss.117-123
- Sağlık Bilimleri Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Amaç: İmplante edilebilir kardiyoverter defibrilatörler (İKD’ler) kalp yetmezliği hastalarında ani kardiyak ölümün (AKÖ) önlenmesinde çok önemli bir rol oynamaktadır. Mevcut kılavuzlar, birincil koruma için en uygun zamanlama olarak primer perkütan koroner giri şimi takip eden üçüncü ayda İKD implantasyonunu önermektedir. Ancak çeşitli faktörler nedeniyle, tüm hastalar bu optimal zamanda İKD implante edilememektedir, bu da bazı hastalarda implantasyonun gecikmesine neden olmaktadır. Mevcut literatürde, optimal zaman da İKD implante edilen hastalar ile gecikmiş İKD implantasyonu yapılan hastalar arasında ventriküler aritmi sıklığını karşılaşt ıran sınırlı sayıda araştırma bulunmaktadır. Bu çalışma, post STEMI hastalarında primer korunma amacı ile geç ve optimal zamanda İKD implan te edilmiş hastaların geriye dönük ventriküler aritmik verileri analiz edilerek karşılaştırmayı amaçlamıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya tek merkezde tek veya çift odacıklı İKD implante edilen 92 hasta dahil edilmiştir. Hastalar İKD implantas yonunun zamanlamasına göre iki gruba randomize edildi. Birinci gruba İKD cihazları STEMI’yi takip eden üçüncü ayda takılırken, ikinci gruba İKD implantasyonu en az 6 ay sonra yapılmıştır. Aritmik olayları tespit etmek için İKD cihaz programlayıcısının kayıtları geriye dö nük olarak değerlendirildi. Bulgular: Sürekli olmayan ventriküler taşikardi (NSVT) ve toplam ventriküler aritmik olaylar grup 2’de grup 1’e kıyasla anlamlı derece de düşüktü (p= .0001). Grup 2’de grup 1’e göre daha fazla sürekli VT ve VT’ye bağlı antitaşikardik pasing (ATP) vardı (p= 0,001 ). Index MI ile İKD implantasyonu arasındaki zaman aralığı regresyon analizinde aritmik olayların anlamlı bir belirleyicisidir F (1,88) = 17.443, p=.0001, kısmi η2=.165. Sonuç: Bu çalışmada, post STEMI sonrası gecikmiş ve üçüncü ayda İKD implantasyonu yapılmış hastaların ventriküler aritmik olayları karşılaştırıldı. Gecikmiş grupta üçüncü ay grubuna göre daha fazla ventriküler aritmik olay vardı; bu da gecikmiş grubun aritmi ye daha yatkın olabileceğini ve İKD’ye ihtiyaç duyan daha seçilmiş bir popülasyonu temsil edebileceğini göstermektedir. Bu bulguları doğrulamak ve İKD implantasyonu için en uygun zamanlamayı belirlemek için daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır. Bu bulguların gelecekteki büyük ölçekli çalışmaların tasarımına ilham vereceğini umuyoruz.
Objective: Implantable cardioverter defibrillators (ICDs) play a pivotal role in preventing sudden cardiac death (SCD) among heart fail ure patients. Current guidelines recommend ICD implantation during the third month following primary percutaneous coronary inte r vention (PCI) for ST segment elevation myocardial infarction (STEMI) as the optimal timing for primary prevention. However, dueto var ious factors, not all patients can receive ICDs at this optimal time, leading to delayed implantations for some. Within the exi sting liter ature, limited research compares the incidence of ventricular arrhythmias between patients who received an ICD at the optimal t ime and those with delayed ICD implantation. This study aimed to analyze and compare retrospective ventricular arrhythmic data in patients with post STEMI who underwent late and optimal timing ICD implantation for primary prevention Material and Method: The study included 92 patients who were implanted with single or dual chamber ICD devices in a single center. The patients were randomized into two groups based on the timing of their ICD implantation. The first group had their ICD impla nted in the third month following STEMI, while the second group had theirs implanted at least 6 months later. The recordings of the ICD de vice programmer were retrospectively evaluated to detect arrhythmic events. Result: The results showed that non sustained ventricular tachycardia (NSVT) and total ventricular arrhythmic events were significantly lower in group 2 compared to group 1 (p= .0001). The group 2 had more sustained VT and VT induced antitachycardia pacing (ATP)than the group 1 (p= 0.001). The time interval between MI and ICD implantation is a significant predictor of arrhythmic events in re gression analysis, F (1,88) = 17.443, p=.0001, partial η2=.165. Conclusion: This study compared ventricular arrhythmic events of delayed and third month ICD implantation in post STEMI patients. The delayed group had a higher ventricular arrhythmic burden than the third month group, indicating that the delayed group may be more prone to arrhythmia and may represent a more selected population who need ICD. More research is needed to confirm these find ings and determine the optimal timing for ICD implantation. We hope that these findings will inspire the design of future large scale studies.