Our early and mid-term results for endovascular repair of abdominal aortic aneurysms Abdominal aort anevrizmalarinin endovasküler tamirine ilişkin erken ve orta dönem sonuçlarimiz


KARAKİŞİ S. O., Ergene Ş., HEMŞİNLİ D., KÜÇÜKER Ş. A.

Turkish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, cilt.27, sa.1, ss.29-34, 2019 (SCI-Expanded, Scopus, TRDizin)

  • Yayın Türü: Makale / Tam Makale
  • Cilt numarası: 27 Sayı: 1
  • Basım Tarihi: 2019
  • Doi Numarası: 10.5606/tgkdc.dergisi.2019.16328
  • Dergi Adı: Turkish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery
  • Derginin Tarandığı İndeksler: Science Citation Index Expanded (SCI-EXPANDED), Scopus, TR DİZİN (ULAKBİM)
  • Sayfa Sayıları: ss.29-34
  • Anahtar Kelimeler: Abdominal aortic aneurysm, endovascular aortic repair, stent graft
  • Sağlık Bilimleri Üniversitesi Adresli: Hayır

Özet

Background: In this study, we present our early and mid-term results of endovascular aneurysm repair in patients with infrarenal abdominal aortic aneurysms. Methods: Between December 2011 and January 2017, a total of 154 patients (136 males, 18 females; mean age 71.7 years; range, 55 to 94 years) who underwent endovascular aneurysm repair were retrospectively analyzed. Data including demographic characteristics of the patients, pre-procedural additional diagnoses, mortality and morbidity rates, length of intensive care unit and hospital stays, amounts of blood products used, complications and reinterventions were recorded. Results: Seven patients underwent intervention in the emergency setting due to aneurysm rupture, while 147 patients received elective surgery. The mean follow-up was 35 (range, 12 to 72) months, the mean length of intensive care unit stay was 1.1 (range, 1 to 4) days, and the mean length of hospital stay was 3.1 (range, 3 to 7) days. A mean 0.3 units of erythrocyte suspension was used during the treatment. Endoleak developed in 16 patients, occlusion in the graft leg in two patients, increased aneurysmal diameter in six patients, and wound healing problems in five patients. Cross femoral bypass was applied in two patients, balloon dilation in three patients, proximal extension in three patients, and distal extension in four patients. Intraoperative mortality occurred in one patient. The total mortality rate was 7% and first 30-day mortality rate was 2%. Conclusion: Our study results suggest that endovascular aneurysm repair has certain advantages including a low operative mortality rate, short intensive care unit and hospital stays, and less blood product use. In addition, this technique can be performed with regional anesthesia in high-risk comorbid patients. Amaç: Bu çalişmada, infrarenal abdominal aort anevrizmasi olan hastalarda endovasküler anevrizma tamirine ilişkin erken ve orta dönem sonuçlarimiz sunuldu. çalişma plani: Aralik 2011 - Ocak 2017 tarihleri arasinda endovasküler anevrizma tamiri yapilan toplam 154 hasta (136 erkek, 18 kadin; ort. yaş 71.7 yil; dağilim, 55-94 yil) retrospektif olarak incelendi. Hastalarin demografik özellikleri, işlem öncesi ek tanilari, mortalite ve morbidite oranlari, yoğun bakim ünitesinde ve hastanede kaliş süreleri, kullanilan kan ürünü miktarlari, komplikasyonlar ve yeniden girişimler dahil olmak üzere veriler kaydedildi. Bulgular: Yedi hastaya anevrizma rüptürü nedeniyle acil koşullarda girişim uygulanirken, 147 hastaya elektif cerrahi yapildi. Ortalama takip süresi 35 (dağilim, 12-72) ay, yoğun bakim ünitesinde kaliş süresi 1.1 (dağilim, 1-4) gün ve hastanede kaliş süresi 3.1 (dağilim, 3-7) gün idi. Tedavi süresince ortalama 0.3 ünite eritrosit süspansiyonu kullanildi. On alti hastada kaçak, iki hastada greft bacağinda tikaniklik, alti hastada anevrizma çapinda artiş ve beş hastada yara iyileşme problemi görüldü. I˙ki hastaya kros femoral baypas, üç hastaya balon dilatasyon, üç hastaya proksimal ekstansiyon ve dört hastaya distal ekstansiyon uygulandi. I˙şlem sirasinda bir hastada mortalite gelişti. Total mortalite orani 7% ve ilk 30 günlük mortalite orani 2% idi. Sonuç: çalişma sonuçlarimiz endovasküler anevrizma tamirinin düşük cerrahi mortalite orani, kisa yoğun bakim ünitesi ve hastane yatişi ve daha az kan ürünü kullanimi dahil olmak üzere birtakim avantajlara sahip olduğunu göstermektedir. Ayrica, bu teknik yüksek riskli komorbid hastalarda rejyonel anestezi ile birlikte gerçekleştirilebilir.